Serwis turystyczny

Agroturystyka, jako rozwijająca się gałąź przemysłu turystycznego, staje się coraz bardziej zorganizowana i posiada już swoje własne struktury. Poszczególne gospodarstwa zrzeszają się w różnego rodzaju stowarzyszenia, a te podporządkowane są Polskiej Federacji Turystyki Wiejskiej “Gospodarstwa Gościnne”. Federacja ta przyjęła system kategorii, umożliwiający identyfikacje poszczególnych lokali wchodzących w skład bazy noclegowej, oferowanych przez właścicieli gospodarstw agroturystycznych. Podstawowy podział obejmuje pokoje gościnne (sypialnia dla 1 – 4 osób z dostępem do łazienki, WC i pomieszczeń wspólnych), samodzielne jednostki mieszkalne (domy składające się z minimum 1 sypialni, pokoju wypoczynkowego, WC, łazienki, kuchni, wynajmowany w całości), kwatery grupowe (pomieszczenia mające co najmniej cztery miejsca sypialne, dostęp do łazienki i WC) oraz przyzagrodowe pola namiotowe (miejsce na namiot lub przyczepę kempingową, z dostępem do bieżącej wody i WC). Każdy rodzaj kwater otrzymuje od PFTW “GG” odpowiednią kategorię. Najniższa to STANDARD, a kolejne oznacza się gwiazdkami (maksymalnie trzy gwiazdki). Podmiot, który poddaje się kategoryzacji, ma prawo posługiwać się przyznanym znakiem przez okres dwóch lat, po czym musi zostać ponownie skontrolowany. Blisko połowa z ponad 120 stowarzyszeń agroturystycznych, zarejestrowanych w naszym kraju, zrzeszonych jest w Polskiej Federacji Turystyki Wiejskiej “Gospodarstwa Gościnne”. Największa liczba stowarzyszeń zawiązała się w województwie warmińsko-mazurskim. Dwadzieścia pięć organizacji zawiązało się na tym terenie, co biorąc pod uwagę walory krajobrazowe tego terenu, wcale nie dziwi. Kolejne województwa pod względem liczebności stowarzyszeń to świętokrzyskie, wielkopolskie, podlaskie oraz lubelskie i zachodniopomorskie. Największym stowarzyszeniem jest Stowarzyszenie Agroturystyczne “Galicyjskie Gospodarstwa Gościnne Bieszczady”, które działa w województwie podkarpackim i dysponuje łączną liczbą 2550 miejsc noclegowych. Jeśli wziąć pod uwagę same miejsca do spania, najwięcej znajduje się w województwie małopolskim, warmińsko-mazurskim, pomorskim a także w podlaskim. Najmniej takich miejsc mają do zaoferowania województwa opolskie i kujawsko-pomorskie. Najbardziej rozwiniętym regionem pod względem liczby kwater jest rejon województw górskich. Mieści się tam około 40% całej bazy agroturystycznej w Polsce.

Rola lasu w całym świecie jest nie do przecenienia. Dzięki leśnym roślinom utrzymywany jest w równowadze cały ekosystem gdyż zapewnia równowagę biologiczną. Mamy różne typy zbiorowisk roślinnych a wśród nich lasy, łąki i pastwiska, pola uprawne, torfowiska. Las jest złożony z różnych organizmów i w zależności gdzie ten las się znajduje, jaki klimat tam występuje, jakie ma podłoże i jak wygląda teren na którym jest położony rozróżniamy lasy iglaste, liściaste i mieszane. Aktualnie w Polsce lasy zajmują około dwudziestu ośmiu procent całej powierzchni kraju. Las ma swoje specyficzne warunki klimatyczne. To właśnie tu temperatura latem jest zawsze niższa niż na otwartych przestrzeniach natomiast w zimie temperatura jest wyższa. Ponieważ do runa leśnego dociera mało światła więc musi ono rozkwitać wcześniej od tego jak pojawią się liście na drzewach. Dzięki drzewom zmniejsza się siła wiatru, las jest spokojny, przyjazny zwierzętom i ludziom, ma niespotykany mikroklimat. W każdej części lasu tętni życie czy to w koronach drzew albo w runie leśnym. W Polsce występuje kilka typów zbiorowisk leśnych w zależności od właściwości terenu na których rosną. Jednym z takich typów są buczyny czyli tereny gdzie rośnie przede wszystkim buk. Buk należy do drzew bardzo rozrastających się więc dolne obszary lasu są praktycznie stale zacienione więc w runie rosną tylko rośliny cieniolubne. Tego typu lasy występują najczęściej na Pomorzu Zachodnim, na Wyżynie Lubelskiej oraz w Bieszczadach. Grądy to lasy w których rosną przede wszystkim graby, lipy, dęby a w podszyciu najczęściej spotyka się leszczynę i trzmielinę. Grądy rosną na glebach żyznych i jest ich w naszym kraju stosunkowo niewiele. Łęgi spotkać można nad brzegami jezior i potoków czyli w miejscach wilgotnych które okresowo są podtapiane. Na łęgach rosną wierzby oraz topole. Olszyny spotyka się na terenach bagiennych a rośliny występujące tych miejscach tworzą kępy. Na tych terenach rosną olsze, brzozy, świerki. Mamy jeszcze bory mieszane występujące na glebach jałowych i piaszczystych (runo w tych lasach jest ubogie) oraz bory sosnowe występujące na glebach piaszczystych a w runie tego lasu spotykamy mchy i porosty.

Pośród liści drzew można spotkać jesienią motyla zimówkę ogołotnika na którego teraz przypadł czas rojenia się. Zimówek ogołotnik to motyl którego skrzydła mogą osiągnąć rozpiętość do czterdziestu milimetrów koloru żółtawego na których są małe, brunatne paski Skrzydła mają jedynie samce a samice już nie. Gąsienice tego motyla żerują na dębach i to właśnie tam można je zobaczyć na wiosnę. Koniec jesieni to czas kiedy odlatują na południe wrony a do nas przylatują wrony z północy i ze wschodu. W lasach pojawiają się czyżyki natomiast odlatują pierwiosnki i myszołowy zwyczajne. Z północy przylatują myszołowy włochate. Jarząbki łączą się w pary i przygotowują przyszłe miejsca lęgowe. Do snu zimowego przygotowują się koszałki i popielice. Wiewiórki zbierają w swych dziuplach i spiżarniach orzechy, żołędzie i różne nasiona oraz owoce. Również do snu zimowego szykuja się borsuki. Młode wilczki odłączają się od stada i tworzą swoje watahy które będą wspólnie polowały jesienią. Samce saren tracą rogi. Jesień to czas dojrzewania wielu gatunków drzew i krzewów liściastych. Owoce tych roślin mają za zadanie przedłużenie gatunku a co za tym idzie muszą się przedostać do gleby. Aby to sobie ułatwić rośliny wykształciły różnego rodzaju typy owoców które są zróżnicowane pod względem kształtu i budowy. Mają również różne sposoby na przenoszenie się z drzewa na ziemię czyli mają różne aparaty służące do lotu lub do przyczepiania się na przykład do zwierząt dzięki którym mogą pokonywać znaczące odległości. Owoce drzew leśnych to orzechy oraz skrzydlaci. Orzechy rosną na dębach, bukach, lipach a skrzydlaci na brzozach, olszy, wiązie. Niektóre owoce okryte są soczystą owocnia i do takich należy bez i porzeczka. Są również pestkowce czyli czereśnie, kaliny, drenie. Jeśli nasiona są otoczone soczysta owocnia to wtedy sa chętnie zjadane przez zwierzęta a później wraz z nimi nasiona przenoszone są w inne części lasu i tam wydalane. Nasiona trafiają na nowy grunt i mogą się swobodnie rozwijać. Jesień to również czas grzybów i zanim się na nie wybierzemy warto wiedzieć gdzie rosną oraz przejrzeć atlas grzybów aby się upewnić jakie gatunki mamy zbierać.

Las liściasty jesienią mieni się wszystkimi kolorami. Powoli nadchodzi czas kiedy liście zaczną opadać i będą tworzyć miękki dywan. Niektóre drzewa takie jak na przykład olsza czarna tracą swe liście które nie zmieniają koloru i sa do końca zielone. Krzewinki takie jak borówka i wrzosy nie tracą liści w ogóle. Na drzewach dojrzewają owoce. Niektóre owoce spadają na ziemię (orzechy) lub pozostają na drzewach (jarzębina). W październiku już nic nie kwitnie ale za to dojrzewają owoce na drzewach i krzewach oraz w runie leśnym. Również można spotkać grzyby których już nie jest tak dużo jak w ubiegłym miesiącu. Październik to czas kiedy liście na drzewach całkowicie zmieniają swe kolory a szpilki na modrzewiu brązowieją i opadają. Modrzew to jedyne drzewo iglaste którego igły opadaja na zimę a odrastają wiosną. Przed nadejściem zimy wszystkie liście tracą drzewa liściaste oraz większość krzewów. Liście zmieniają swą barwę gdyż zachodzą w nich zmiany biochemiczne i anatomiczne a zmiana koloru liścia spowodowana jest rozpadaniem się ciałek zieleni i chlorofilu który jest w nich zawarty. Las jesienią jest przepiękny. Liście na drzewach zmieniają swe barwy a po czasie cicho i spokojnie opadają na ziemię tworząc gruby, barwny kożuch na runie leśnym. Zmiana barw liści nie przebiega jednocześnie na wszystkich drzewach i krzewach ale stopniowo w zależności od koloru jaki osiągają. Najwcześniej liście żółkną na brzozach, lipach, klonach, wierzbach i topolach. Kolor czerwonawy zobaczymy na osice a czerwony na liściach dębu czerwonego. Niekiedy kolor czerwony można zobaczyć na klonie zwyczajnym i jarzębinie. Dąb i grab ponieważ mają liście grube i skórzaste więc mają one w tym czasie kolor jasnobrązowy ale nie tracą nic ze swego piękna i mięsistości. Licie klonu zwyczajnego i kasztanowca żółkną tylko częściowo czyli ich blaszka liściowa a nerwy widoczne na liściu pozostają zielone i dzięki temu liście tych drzew mają na swej powierzchni bardzo ciekawe desenie. Liście brzozy na samym początku są pokropkowane a z czasem kropki zlewają się w plamy o żółtym kolorze. Również liście krzewów stopniowo zmieniają swą barwę a na ich gałązkach można zobaczyć ciemne, niebieskawe lub prawie czarne jagody. Trzecia dekada października to czas kiedy liście już masowo opadaja z drzew i krzewów ale to również czas kiedy dojrzewają owoce i nasiona na drzewach i krzewach. Z dębów i buków opadają na poszycie leśne żołędzie i orzeszki buczyny. Na grabach dojrzewają małe orzeszki które mają okrywy brunatne i uskrzydlone. Grabowe orzeszki nie spadają na ziemię ale pozostają na drzewie. Dojrzewają owoce klonu zwyczajnego i polnego, jesionu, jaworu, lipy. Październik to czas kiedy już nic nie kwitnie ale niekiedy można zobaczyć jeszcze podbaldachy jastrzębca baldaszkowatego oraz jastrzębca kosmyczka a w lasach nadmorskich wrzosiec. To również czas na dojrzewanie szyszek świerka z których wysypuje się część nasion natomiast z szyszek jodeł wysypują się wszystkie nasiona a nasiona modrzewia pozostają w szyszkach. Październik to również czas zbierania grzybów. Nie ma ich już zbyt wiele bo dni i noce są zimne ale można spotkać opieńkę miodną, gąski i mleczaje. Las powoli przygotowuje się do zimy. Niektóre ptaki odlatują inne przylatują. Las cichnie.