• Archiwum

  • Wczasy i spędzanie urlopu (także last minute kojarzyło się przez lata z wyjazdem nad morze albo w góry, do eleganckich hoteli i pensjonatów, w których obsługa jest na każde nasze skinienie. W czasie takiego wypoczynku starano się nic nie robić, jedynie błogo się lenić, co prowadziło do tego, że tuż po powrocie do domu zaczynało się odczuwać naprawdę zmęczenie. Brak aktywności powodował rozleniwienie się organizmu. Od kilku lat w naszym kraju coraz popularniejsza staje się bardziej aktywna forma wypoczynku, a mianowicie agroturystyka. Jest to pewnego rodzaju turystyka wiejska, wiążąca w sobie usługi turystyczne z życiem w gospodarstwie rolnym. Turyści decydujący się na tą formę wypoczynku mogą odpocząć w wyjątkowej ciszy, jaką oferuje wiejskie otoczenie a jednocześnie zapoznać się ze sposobem życia na wsi, codziennymi obowiązkami gospodarzy, poznać miejscowe zwyczaje, historię i kulturę danego miejsca. Dodatkowo dzięki bezpośredniemu kontaktowi z gospodarzami nie jest się kolejnym, anonimowym turystą, tylko na jakiś czas, a może na dłużej, można stać się przyjacielem, kimś bliskim.

  • Kategorie

  • Pomnikami przyrody są niewielkie skupiska natury, które wymagają ścisłej ochrony. Najczęstszymi pomnikami są okazałe, stare drzewa, głazy narzutowe, jaskinie, wywierzyska i wodospady. Pierwsze pomniki na terenie Warszawy ustanowiono już w latach pięćdziesiątych. Ochroną objęto tu sosny i dęby na terenie dzielnic Mokotów i Praga. Prace Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody doprowadziły do uznania 169 obiektów za pomniki przyrody. W rejestrze znalazły się sędziwe drzewa o różnych rozmiarach, do których najczęściej zaliczone są lipy drobnolistne, dęby, topole czarne i buki. Osobną grupę stanowią drzewa egzotyczne, zapisane ze względu na swoje ogromne znaczenie dydaktyczne. Objęte ochroną są także głazy narzutowe, których do rejestru zapisano osiemnaście. Zostały one wydobyte przy pracach ziemnych na terenie miasta. Pozwalają one na odtworzenie dziejów geologicznych Warszawy i okolic. W dzielnicy Warszawa Śródmieście znajduje się 10 głazów narzutowych, z których największy posiada obwód ponad 10 metrów. Kolekcja głazów uzupełniona jest skamieniałym pniem z okresu karbońskiego. Przyjaciele: drogeria internetowa sala konferencyjna warszawa praca bielsko-biała

18 listopada 2009

Park Łazienkowski i ogród Saski

Park Łazienkowski jest jednym z najbardziej znanym i najczęściej opisywanym parkiem Polski. Często zalicza się go nawet da najpiękniejszych parków Europy. Wspaniałe stawy, kanały, drzewostany oraz obiekty architektury cieszą swym widokiem mieszkańców Warszawy. Jest to park krajobrazowy z elementami francuskiego ogrodu. Położony jest na Skarpie Wiślanej. Przeprowadzona tu inwentaryzacja zieleni wykazała około 300 gatunków. Twórcy parku wykorzystali naturalne drzewostany, pozostałość lasów grabowych i łęgowych. Do czasów obecnych zachowały się drzewa, które liczą sobie około 250-350 lat. Należą do nich dwa stare dęby szypułkowe, topole białe i jesiony. Drzewa te to pozostałości lasów łęgowych, które niegdyś porastały dolinę Wisły. Nad brzegami wód rosną tu czarne olchy a na terenach wilgotnych i żyznych spotykamy topole białe i jesiony wyniosłe. Na terenach mniej wilgotnych rosną graby i lipy. Odnajdujemy tu również gatunki pochodzące z południowej Europy, Azji i Ameryki. Miłośnicy starych drzew podziwiają olchy liczące sobie 150-200 lat. Wysokość tych drzew dochodzi do 25 metrów a obwody pni przekraczają 3 metry. Najokazalszy gatunek stanowi tu jednak topola biała o wysokości 35 metrów i obwodzie dochodzącym do 6,5 metra. Ogród Saski to niezwykle cenny dla Warszawy park. Położony jest w centrum miasta, pomiędzy ulicami Marszałkowską, Królewską, Senatorską i Placem Zwycięstwa. Założony został z inicjatywy króla Augusta II Sasa. Park stał się własnością miasta w 1797 roku i udostępniony jego mieszkańcom. Ze względu na swoje położenie park uległ zniszczeniu w czasie walk w latach 1939-1944 ale już w 1948 zostaje restaurowany i przebudowany. Obecnie powierzchnia ogrodu zajmuje 16,3 hektary, w tym powierzchnia wody 0,2 ha. Zachowały się tu 24 rzeźby ogrodowe w barokowym stylu, zegar słoneczny, Świątynia Westy i sadzawka. Część drzewostanu została uszkodzona podczas działań wojennych, w latach obecnych są one leczone. Na uwagę zasługują rosnące tu miłorzęby japońskie, o liściach w kształcie pięknych wachlarzy. Sprowadzono je z Chin lub Japonii, gdzie uważane są za drzewa święte. Duża przestrzeń roślinności zwabia tutaj liczne ptaki. W dziuplach starych drzew gnieździ się puchacz, a dla sikorek park jest miejscem lęgowym. O każdej porze roku można obserwować kaczki, pływające w niewielkim stawie.


Tagi: , , , , , , ,

Copyright © 2007 - Serwis turystyczny