Serwis turystyczny

Coraz bardziej doceniamy rolę aktywności fizycznej, która jest niezbędnym elementem w budowaniu naszego zdrowia i dobrego samopoczucia. Ta rosnąca świadomość powoduje, że odstępuje się powoli od tradycyjnego plażowania i bezczynnego relaksu urlopowego i zastępuje się go nowymi rodzajami turystyki i wypoczynku. Dobrym przykładem jest tutaj turystyka zrównoważona, której najbardziej znanym rodzajem jest agroturystyka. Ludzie, chcąc doznawać nowych wrażeń, poznawać nowe osoby, zwyczaje i kulturę, pragną wyrwać się ze swojego codziennego środowiska i udać się tam, gdzie będzie jak najmniej przedstawicieli ich sposobu życia. Mają już dosyć przebywania w czasie urlopu w miejscowościach wypoczynkowych, w których co prawda jest mnóstwo atrakcji, ale nie ma możliwości przebywania w ciszy, jakże potrzebnej do uzyskania spokoju i zregenerowania się po pracy. Turystykę zrównoważoną cechuje to, że jest prowadzona przez rodzinne przedsiębiorstwa, zapewnia obopólne korzyści zarówno turystom jak i organizatorom, minimalizując koszty gospodarcze i szkody ekologiczne i wzmacnia więzi międzyludzkie nawiązujące się w trakcie pobytu gości. Jedną z form turystyki zrównoważonej jest agroturystyka, czyli turystyka wiejska. Podstawowym motywem skłaniającym do korzystania z tej formy wypoczynku jest chęć pobytu bliżej przyrody i naturalnego środowiska człowieka oraz chęć ucieczki od miejskiego zgiełku. Kojące krajobrazy, niesamowita przyroda, wszechobecny spokój, wolniejsze tempo życia sprawiają, że taka forma wypoczynku jest o wiele bardziej relaksująca niż pobyt w zatłoczonych miejscowościach turystycznych. Korzystając z wczasów agroturystycznych można nie tylko solidnie odpocząć, ale także nabyć nowe umiejętności, pomagając gospodarzom pobytu w ich codziennych obowiązkach. Dla organizatorów turystyki wiejskiej jest to dodatkowe źródło dochodu, gdyż oprócz zajmowania się wczasowiczami, muszą oni sprostać swoim codziennym obowiązkom wynikającym z życia na wsi. Nadal rolnictwo i produkcja rolna jest ich głównym źródłem utrzymania, natomiast prowadzenie działalności agroturystycznej to tylko dodatkowy dochód, choć z roku na rok coraz większy.

Agroturystyka, jako rozwijająca się gałąź przemysłu turystycznego, staje się coraz bardziej zorganizowana i posiada już swoje własne struktury. Poszczególne gospodarstwa zrzeszają się w różnego rodzaju stowarzyszenia, a te podporządkowane są Polskiej Federacji Turystyki Wiejskiej “Gospodarstwa Gościnne”. Federacja ta przyjęła system kategorii, umożliwiający identyfikacje poszczególnych lokali wchodzących w skład bazy noclegowej, oferowanych przez właścicieli gospodarstw agroturystycznych. Podstawowy podział obejmuje pokoje gościnne (sypialnia dla 1 – 4 osób z dostępem do łazienki, WC i pomieszczeń wspólnych), samodzielne jednostki mieszkalne (domy składające się z minimum 1 sypialni, pokoju wypoczynkowego, WC, łazienki, kuchni, wynajmowany w całości), kwatery grupowe (pomieszczenia mające co najmniej cztery miejsca sypialne, dostęp do łazienki i WC) oraz przyzagrodowe pola namiotowe (miejsce na namiot lub przyczepę kempingową, z dostępem do bieżącej wody i WC). Każdy rodzaj kwater otrzymuje od PFTW “GG” odpowiednią kategorię. Najniższa to STANDARD, a kolejne oznacza się gwiazdkami (maksymalnie trzy gwiazdki). Podmiot, który poddaje się kategoryzacji, ma prawo posługiwać się przyznanym znakiem przez okres dwóch lat, po czym musi zostać ponownie skontrolowany. Blisko połowa z ponad 120 stowarzyszeń agroturystycznych, zarejestrowanych w naszym kraju, zrzeszonych jest w Polskiej Federacji Turystyki Wiejskiej “Gospodarstwa Gościnne”. Największa liczba stowarzyszeń zawiązała się w województwie warmińsko-mazurskim. Dwadzieścia pięć organizacji zawiązało się na tym terenie, co biorąc pod uwagę walory krajobrazowe tego terenu, wcale nie dziwi. Kolejne województwa pod względem liczebności stowarzyszeń to świętokrzyskie, wielkopolskie, podlaskie oraz lubelskie i zachodniopomorskie. Największym stowarzyszeniem jest Stowarzyszenie Agroturystyczne “Galicyjskie Gospodarstwa Gościnne Bieszczady”, które działa w województwie podkarpackim i dysponuje łączną liczbą 2550 miejsc noclegowych. Jeśli wziąć pod uwagę same miejsca do spania, najwięcej znajduje się w województwie małopolskim, warmińsko-mazurskim, pomorskim a także w podlaskim. Najmniej takich miejsc mają do zaoferowania województwa opolskie i kujawsko-pomorskie. Najbardziej rozwiniętym regionem pod względem liczby kwater jest rejon województw górskich. Mieści się tam około 40% całej bazy agroturystycznej w Polsce.

Hiszpania jest jednym z krajów o największej liczbie turystów. Hiszpania jest najpopularniejsza wśród Amerykanów i Anglików. Bardzo często można usłyszeć język angielski w wielu kurortach na wschodzie i na północy kraju. Co ciekawe, Hiszpanie nie mówią prawie w ogóle po angielsku, co wydaje się paradoksem w przypadku silnie rozwiniętej turystyki właśnie w rejonach Costa Brava i Costa Dorada. Kolejną grupę turystów reprezentują Europejczycy. Wśród nich można zdecydowaną większość stanowią Niemcy oraz Francuzi. Rzadko spotyka się turystów ze wschodniej części Europy, zdecydowanie dominują wśród nich Polacy. Część z nich zostaje na stałe w Hiszpanii i obecnie ten kraj wydaje się być powoli drugą Wielką Brytanią dla Polaków. Faktem jest to, że Hiszpański budżet w 70% opiera się właśnie o turystykę, opiera się o warunki klimatyczne i środowiskowe jakie zagwarantowała im matka ziemia i ojciec powietrze. Zupełnie inaczej wyglądałaby na pewno Hiszpania, jeśli nie mogłaby zagwarantować swoim turystom dobrej pogody, słonecznych i gorących dni, oraz ciepłych nocy. Dzieci są bardzo ważne w kulturze hiszpańskiej. Praktycznie wszystko im wolno. Poznawanie świata, rozmawianie z nieznajomymi, wspólne zabawy. Kilkakrotnie widziałam sytuacje, że dziecko wymuszało na rodzicu podjęcie decyzji. Ale dzięki temu młodzi Hiszpanie są bardziej samodzielni niż ich rówieśnicy z Włoch czy Francji. Nie boją się wyzwań i dzięki temu są bardziej spontaniczni i pewni siebie. Tradycje rodzinne szczególnie dotyczące rodzinnych tajemnic kuchni są przekazywane z pokolenia na pokolenie. W Hiszpanii jednak wciąż dominuje obraz tradycyjnej rodziny – ojciec pracuje, zarabia, natomiast żona zajmuje się dziećmi i domem. Ale powoli to się zmienia. Coraz częściej młodzi Hiszpanie żyją w wolnych związkach i coraz później decydują się na pierwsze dziecko. Co ciekawe młodsze pokolenia decydują się na małą ilość dzieci. Zazwyczaj jest to dwójka dzieci. W rodzinach uboższych albo starszych pokoleniach obserwuje się znaczne ilości potomstwa. Obecnie stopa życia w Hiszpanii znacznie wzrosła. Jest to związane zarówno ze wstąpieniem kraju do Unii Europejskiej jak również podwyżek pensji związanych z najsilniejszym rozwojem gospodarki od lat. Hiszpański sport i obyczaje praktykowane przez tradycje. Hiszpanie są bardzo przywiązani do sportu i bez znaczenia jest fakt, czy jest to sport oglądany w telewizji czy uczestniczą w meczu. Sport to w Hiszpanii świętość. Bardzo aktywne są grupy kibiców skandujących hasła ulubionych klubów sportowych. Najpopularniejsze oczywiście są zespoły miasta, w którym się mieszka. Ale bezapelacyjnie z moim obserwacji wynika, że pod względem popularności wygrywa FC Barcelona. Zresztą w Hiszpanii trudno znaleźć obywatela, który nie ma ulubionej drużyny. Wszyscy komuś kibicują. Jest to ciekawe zjawisko, zważywszy na fakt, że honory kibicowania są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Hiszpania, mimo swoich wad i niepunktualności, warta jest poznania. Nie tylko na dwu tygodniowy wyjazd, na którym się leży na plaży, ewentualnie popływać w ciepłym morzu z tłumem innych turystów. Ciekawsze rzeczy można poznać zwiedzając Hiszpanię od środka – miasta, miasteczka mają niesamowity urok i słynną z wielkiej gościnności. Kultura ludzi tam mieszkających różni się znacznie od kultury miasta. Można się wiele nauczyć i poznać niesamowite zwyczaje.