Serwis turystyczny

Hiszpania to jeden z najbardziej znanych krajów w Europie. Słynie zarówno z uroków własnych jak i osiągnięć choćby w sporcie. Przykładem może być choćby piłkarska reprezentacja narodowa, która znana jest na wszystkich kontynentach. Oczywiście Hiszpania to także motywy związane z fascynacją kolorytem i tradycją tego kraju. Gorące klimaty oraz ogniste charaktery mieszkańców zamiłowanych w życiu, tańcu i winie połączone z dobrą zabawą, to zdanie większości osób odwiedzających ten kraj. Oczywiście zachwycają także tereny Hiszpanii. Zarówno te położone nad brzegiem morza czy oceanu jak i te w głąb lądu. Kraj ten słynie także z koni i jazdy konnej jak i zawodów organizowanych na specjalnych stadionach, a dotyczących byków. Wszystkie te wyznaczniki znane są nie tylko w Europie, ale także w bardzo wielu krajach świata. Także kuchnia hiszpańska jest bardzo szeroko znana i ceniona na całym świecie. Jak wynika z powyższych rozważań, warto wybrać się do tego kraju i pozostać na dłużej mając okazję dobrze się bawić jak i za próbować chociaż części kolorytu obecnego na jego terenie. Hiszpania jest największym krajem znajdującym się na Półwyspie Iberyjskim. Graniczy z takimi państwami jak Portugalia, Gibraltarem należącym do Wielkiej Brytanii oraz Marokiem. Sąsiedzi to także Francja i Andora. Do Hiszpanii poza kontynentalnym terenem należą także Baleary znajdujące się na Morzu Śródziemnym oraz Wyspy Kanaryjskie. Geograficznie jeżeli chodzi o budowę, to państwo hiszpańskie zbudowane jest przeważająco z masywów paleozoicznych. Chodzi w tym momencie o centralną część, ponieważ północny wschód jak i południowy wschód to już alpejskie pasma fałdowe pochodzące od stron Pirenejów oraz Gór Betyckich. Centrala część Hiszpanii wspominana powyżej to także osady mezozoiczne jak i kenozoiczne, które zwłaszcza w rozległych nieckach są obecne w dość grubych warstwach, co jest zrozumiałe jeżeli spojrzymy na procesy formowania się tych terenów. Hiszpania ma dostęp do morza, zwłaszcza w kierunku Morza Bałtyckiego, jak i do Oceanu Atlantyckiego. Linia brzegowa jest zdecydowanie dłuższa niż granice z innymi państwami.

Park Łazienkowski jest jednym z najbardziej znanym i najczęściej opisywanym parkiem Polski. Często zalicza się go nawet da najpiękniejszych parków Europy. Wspaniałe stawy, kanały, drzewostany oraz obiekty architektury cieszą swym widokiem mieszkańców Warszawy. Jest to park krajobrazowy z elementami francuskiego ogrodu. Położony jest na Skarpie Wiślanej. Przeprowadzona tu inwentaryzacja zieleni wykazała około 300 gatunków. Twórcy parku wykorzystali naturalne drzewostany, pozostałość lasów grabowych i łęgowych. Do czasów obecnych zachowały się drzewa, które liczą sobie około 250-350 lat. Należą do nich dwa stare dęby szypułkowe, topole białe i jesiony. Drzewa te to pozostałości lasów łęgowych, które niegdyś porastały dolinę Wisły. Nad brzegami wód rosną tu czarne olchy a na terenach wilgotnych i żyznych spotykamy topole białe i jesiony wyniosłe. Na terenach mniej wilgotnych rosną graby i lipy. Odnajdujemy tu również gatunki pochodzące z południowej Europy, Azji i Ameryki. Miłośnicy starych drzew podziwiają olchy liczące sobie 150-200 lat. Wysokość tych drzew dochodzi do 25 metrów a obwody pni przekraczają 3 metry. Najokazalszy gatunek stanowi tu jednak topola biała o wysokości 35 metrów i obwodzie dochodzącym do 6,5 metra. Ogród Saski to niezwykle cenny dla Warszawy park. Położony jest w centrum miasta, pomiędzy ulicami Marszałkowską, Królewską, Senatorską i Placem Zwycięstwa. Założony został z inicjatywy króla Augusta II Sasa. Park stał się własnością miasta w 1797 roku i udostępniony jego mieszkańcom. Ze względu na swoje położenie park uległ zniszczeniu w czasie walk w latach 1939-1944 ale już w 1948 zostaje restaurowany i przebudowany. Obecnie powierzchnia ogrodu zajmuje 16,3 hektary, w tym powierzchnia wody 0,2 ha. Zachowały się tu 24 rzeźby ogrodowe w barokowym stylu, zegar słoneczny, Świątynia Westy i sadzawka. Część drzewostanu została uszkodzona podczas działań wojennych, w latach obecnych są one leczone. Na uwagę zasługują rosnące tu miłorzęby japońskie, o liściach w kształcie pięknych wachlarzy. Sprowadzono je z Chin lub Japonii, gdzie uważane są za drzewa święte. Duża przestrzeń roślinności zwabia tutaj liczne ptaki. W dziuplach starych drzew gnieździ się puchacz, a dla sikorek park jest miejscem lęgowym. O każdej porze roku można obserwować kaczki, pływające w niewielkim stawie.